
إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ
O vâkıa meydana gelince,
ٱلۡوَاقِعَةُ kelimesi “meydana gelmek, gerçekleşmek ve düşmek” anlamlarına gelen وَقَعَ kökünden gelir.
Kelimenin kendisi, kıyamet gününün mahiyetine dair derin anlamlar taşır.
Dilbilgisi yapısı bize dikkat çekici bir şey söyler. وَقَعَتِ geçmiş zaman kipinde gelse de “…dığı zaman” anlamındaki إِذَا ile birleştiğinde anlamı geleceğe kayar.
Çünkü إِذَا, gelecekteki bir olayın kesinliğini bildirir. Araplar bu yapıyı, bir şeyin olacağı o kadar kesin olduğunda kullanır ki sanki çoktan olmuş gibidir.
ٱلۡوَاقِعَةُ kelimesindeki dişillik eki yalnızca dilbilgisel cinsiyet için değildir. Arap belagatinde bu dişil yapı çoğu zaman çokluk ve büyüklük bildirir.
Bu, birçok olayın bir araya gelmesine denk, tek ve devasa bir olaydır. Öyle muazzam bir hadisedir ki insanlığın tecrübe ettiği hiçbir şeyle kıyaslanamaz.