Ey dağlar! Onunla birlikte tesbih edin

Buradaki evvibî kelimesi, geri dönmek, yönelmek ve tekrar tekrar bir şeye dönmek anlamlarıyla ilişkilidir. Şarkı söyleme bağlamında bu ifade, tekrar tekrar söylenen nakarat kısmını çağrıştırır.

Hz. Davud (a.s.) etrafı dağlarla çevrili vadilerde yürürken, övgü dolu ilahilerinin nakarat kısmına geldiğinde, tüm dağlar onun sesiyle titreşir ve ona eşlik ederdi.

‎وَٱلطَّيۡرَ‎ (ve kuşlar). Onlar da bu koroya katılır, cıvıltılarıyla o övgü senfonisinin bir parçası olurlardı.

Şöyle bir sahne hayal edin: Davud (a.s.) doğanın içinde yürüyor ve tüm mahlukat onun ibadetine iştirak ediyor. Dağlar onun sesini yankılıyor, kuşlar ona uyum sağlıyor. Bu kulağa, her şeyin son derece yumuşak ve naif olduğu bir çizgi film sahnesi gibi gelebilir.

Ancak Allah (c.c.) hemen ardından bize Hz. Davud’un gerçekte kim olduğunu hatırlatıyor:

Buradaki ‎أَلَنَّا‎ fiiliyle aynı kökten olan ‎لَيِّن‎ kelimesi, taze bir hurma gibi yumuşak olmayı ifade eder. Bazı âlimler, Allah’ın (c.c.) Hz. Davud’a demiri eritme yeteneği verdiğini söyler. Kimileri ise çok daha dikkat çekici bir şeyden bahseder: Davud (a.s.) eline bir metal parçası aldığında, onu tıpkı bir macun gibi yoğurabilir ve dilediği şekli verebilirdi.

Dolayısıyla, onun sadece doğayla iç içe şarkılar söyleyip gezindiğini düşünmeden önce şunu iyi anlayın: O, sizin kılıcınızı alıp çıplak elleriyle bir erişte gibi bükebilecek güçteki adamın ta kendisiydi. İşte onun kuvveti ve kudreti buydu.

Demir madenini işletmeyi eskiden yalnız Hititliler ve Filistîler biliyor ve bunun sırrını saklıyorlardı. Davud (a.s.) zamanında İsrailoğulları da işletmeye başlayıp, büyük bir kuvvet elde ettiler.

Hz. Davud’un dağları konuşturmasında gramofon, plak, teyp tekniğine; demirin yumuşatılması ve erimiş bakırın sel gibi akıtılmasında, madenleri işletip sanayiyi geliştirmeye; Hz. Süleyman’ın bir günde iki aylık mesafeyi havaya binerek kat etmesinde uçak teknolojisine;

Hz. Mûsa’nın değneği ile taştan, topraktan su çıkarmasında artezyene; Hz. İbrâhim’i ateşin yakmamasında ateşe dayanıklı maddelerden elbise yapmaya; Hz. Îsâ’nın felçlileri hatta ölmüşleri tedavi edip diriltmesinde tıbbî tedavinin en ileri noktalarına;

Hz. Süleyman’ın ilimde ileri gitmiş vezirinin, takriben iki bin km uzaklıktan Belkıs’ın tahtını getirmesinde televizyona hatta daha ileri seviyelere teşvik sezilmektedir.