
ٱقۡتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ وَٱنشَقَّ ٱلۡقَمَرُ
Kıyamet saati yaklaştı, Ay yarıldı.
Bu ayet, Peygamber’in (s.a.v.) hayatında şahit olunan en dikkat çekici mucizelerden birine işaret ederek başlar.
Ay’ın yarılması, hicretten beş yıl önce, Hz. Peygamber’in Mekke yakınlarındaki Mina’da bulunduğu sırada gerçekleşmiştir. Kureyş’in kendisinden bir mucize istemesi üzerine Resûlullah (s.a.v.), Allah’ın izniyle Ay’a işaret etmiş; Ay, onların gözleri önünde iki parçaya ayrılmış, ardından yeniden birleşmiştir.
Burada önemli bir soru ortaya çıkar: Bu olaya dünyanın başka yerlerinde de şahit olan oldu mu, yoksa yalnızca Araplara mı gösterildi?
Allah’ın bu mucizeyi yalnızca Arabistan halkına göstermiş olması tamamen mümkündür; çünkü O, dilediğini dilediğine gösterir. Bu, Peygamber’den (s.a.v.) delil isteyenlere özel bir işaretti.
Bununla birlikte bazı tarihî rivayetler, bu olayın başka yerlerde de görülmüş olabileceğini ileri sürer. Hindistan’da, Malabar sahilinde bu olayı gözlemleyen bir kraldan söz eden rivayetler vardır. Bu kral daha sonra sahabeyle karşılaşınca, yıllar önce gördüğü şey nihayet kendisine açıklandığı için Müslüman olmuştur.
Bu, İslam tarihiyle ilgilenenler için araştırmaya değer bir konu olmaya devam ediyor.
ٱقۡتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ
Kıyamet saati yaklaştı.
Ayet bu ifadeyle başlayarak ayın yarılmasını kıyamet gününün yaklaşması bağlamına yerleştirir.
Bu iki olayın bir arada anılması çok anlamlıdır: Gökteki kozmik bir işaret, gelecek olan en büyük kozmik olayı hatırlatır.