Yeryüzüne salih kullarım vâris olacaktır

Zebur, Hz. Davud’a verilen ve Allah’ın zikri ve övgüsüyle dolu olan Mezmurlar’ı ifade eder.

Ancak tüm bu zikir ve yüceltmenin yanı sıra, Allah (c.c.) şu hayati vaadi de kayda geçirmiştir: Yeryüzüne salih kullar vâris olacaktır.

Sahih hadislerde bildirildiği üzere, bu ümmet içinde de ayrılıklar baş gösterecek, emir ve komuta birliği bozulacak, memleketler elden çıkacaktır. Bununla birlikte, Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) ve ashabının yolunu izleyen, Ehl-i Sünnet ve’l-Cemaat olarak anılan, kurtuluşa eren bir topluluk ve iyiler zümresi her zaman varlığını sürdürecektir. Öyle zamanlar gelecek ki din garip kalacak, iyi insanlar kendilerini garip hissedeceklerdir. Ancak din, başlangıçta olduğu gibi, yeniden canlanıp yayılacaktır.

Peygamberlik iddiasında bulunacak otuz kadar Deccal’in ortaya çıkmasının ardından, ilahlık iddiasıyla ortaya çıkacak olan büyük Deccal, Hz. İsa Mesih’in yeryüzüne inmesiyle helak olacaktır. Ardından Ye’cûc ve Me’cûc ortaya çıkacak; yeryüzünde daha önce görülmemiş fesatlara ve tasvire sığmaz savaşlara yol açtıktan sonra Allah’ın emriyle yok edileceklerdir. Bunun üzerine haç kırılacak, domuz öldürülecek ve iyiler hâkim olacaktır. Hz. Muhammed’in (s.a.v.) getirdiği şeriatın yeryüzünün her tarafına yayılmasıyla insanlık bir mutluluk dönemine girecektir.

Nihayet, küçük ve orta ölçekli nice kıyamet alametinin ardından Dâbbetü’l-arz ortaya çıkacak, güneş batıdan doğacak ve Sûr’a üflenmesiyle büyük kıyamet kopacaktır. Sûr’a ikinci kez üflenmesiyle bütün yaratılmışlar, ilk defa yaratıldıkları gibi yeniden diriltileceklerdir. Ardından haşir ve neşir gerçekleşecek, kıyamet günü mutlaka gelip çatacaktır. Sonunda ise cennet, Allah’ın salih kullarının yurdu olacaktır.

Bu vaat, müminlerin dünyadaki rollerine bakış açıları bakımından derin anlamlar taşımaktadır. Bizler, sürekli mağdur veya daima ezilen konumunda kalmak üzere yaratılmadık.

Nihai zafer ve miras, doğruluktan ayrılmayan ve Allah’a kulluğunu sürdürenlerindir.