وَلَا تُفۡسِدُواْ فِى ٱلۡأَرۡضِ بَعۡدَ إِصۡلَٰحِهَا وَٱدۡعُوهُ خَوۡفًا وَطَمَعًا ۚ إِنَّ رَحۡمَتَ ٱللَّهِ قَرِيبٌ مِّنَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Düzeltildikten sonra yeryüzünde bozgunculuk yapmayın. O’na korkarak ve rahmetini umarak dua edin. Muhakkak ki Allah’ın rahmeti iyilik edenlere yakındır.
Allah, İbrahim (a.s.) aracılığıyla yeryüzüne, özellikle de Mekke topraklarına hidayeti getirmişti. Burada sakındırılan bozgunculuk; hakikat yerleştikten sonra batıla ve putperestliğe geri dönülmesidir.
Ardından emir şöyle devam eder:
وَٱدۡعُوهُ خَوۡفًا وَطَمَعًا
O’na korku ve umutla dua edin.
O’nun vereceği karşılığa layık olamama ve günahlarınızın siz ile O’nun rahmeti arasına bir engel teşkil etmesi korkusu... Ancak aynı anda, O’nun cevap vereceğine, rahmetinin size ulaşacağına dair içinizi kaplayan umut...
Dua edenin kalbinde bu iki duygu bir arada bulunmalıdır.
إِنَّ رَحۡمَتَ ٱللَّهِ قَرِيبٌ مِّنَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Şüphesiz Allah’ın rahmeti iyilik edenlere yakındır.
Burada dilbilgisi açısından hoş bir incelik vardır. رَحۡمَةٌ kelimesi dişildir. Yani onu niteleyen sıfatın da dişil formda قَرِيبَةٌ olması beklenirdi.
Ancak Allah eril formdaki قَرِيبٌ kelimesini kullanmıştır. Bu kullanım bize şunu öğretir:
Yakın olan sadece Allah’ın rahmeti değildir; bizzat Allah da müminlere, yani ibadet ve ahlak konusunda en güzelini ortaya koymaya çalışanlara yakındır.
Hem Allah hem de O’nun rahmeti, mükemmellik için gayret eden kimseye yakındır.