فَإِذَا سَوَّيۡتُهُۥ وَنَفَخۡتُ فِيهِ مِن رُّوحِى فَقَعُواْ لَهُۥ سَٰجِدِينَ
Onu iyice biçimlendirip ona ruhumdan üfleyince hemen onun için secdeye kapanın.
سَوَّيۡتُهُۥ
Onu nihai şekline soktuğumda
Tesviye bir şeyi düzenlemek, biçimlendirmek ve parçaları arasında uyum sağlamak gibi anlamlar taşır. Nitekim Allah Teâlâ, A’lâ suresinin 2. ayetinde şöyle buyurur:
ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ
“O, yaratan ve düzenleyip uyumlu hâle getirendir.”
87/2
Ayette geçen خَلَقَ fiili yaratmayı, فَسَوَّىٰ fiili ise yaratılanı düzenlemeyi ve uyumlu bir yapıya kavuşturmayı ifade eder.
Demek ki, insan çamurdan yaratıldıktan sonra bir de insan suretini alması, insanlık seviyesine gelmesi için bir müddet de tesviye edilmiş, bedeninin parçaları kıvamına getirilmesi için düzeltilmiştir.
Bu son dokunuşlar tamamlandıktan sonra Allah (c.c.), bu yaratılışa مِن رُّوحِى “kendi ruhumdan” üfleyeceğini bildirir.
Bu ruh, Allah’ın özel yaratımlarından biri, insanlığın içine yerleştirmeyi murat ettiği ilahi bir unsurdur.
Ardından şu emir gelir: “Onun önünde secdeye kapanın.”
Bu, insanın yaratıldığı ilk andan itibaren sahip olduğu o eşsiz onuru ortaya koyar.