Üzerinize gökten bol bol yağmur yağdırsın

‎مِّدۡرَارًا‎ kelimesi kesintisiz ve bol yağan, hayat veren yağmuru anlatır; yıkıcı değil, kontrollü ve faydalı olan yağmuru.

Sonradan bakınca bu çok çarpıcıdır; çünkü bu kavmi sonunda helak eden azap da suydu. Ama azgın, kontrolden çıkmış, felakete dönüşmüş bir su.

Nimet olabilecek aynı unsur bir helak aracına dönüştü.

Yağmur, Allah’ın ‎ﷻ‎ dilediği gibi geldiğinde bitkilerin, sağlıklı bir toplumun ve serpilip gelişen hayatın kaynağıdır.

Bu nimet onlara istiğfar karşılığında sunulmuştu.

Hz. Ömer (r.a.) kıtlık sebebiyle yağmur duasına çıktığında istiğfar etmekle yetinince, etraftan: “Yağmur için dua etmediniz?” diye sorulunca: “Ben, semanın yağmur gelen kapılarına vurdum” buyurmuş, sonra da bu âyeti okumuştu. Hasan Basrî’nin meclisinde bir şahıs kuraklıktan şikâyet etti. O da: “İstiğfar et” dedi. Başka biri malî sıkıntılardan, bir diğeri çocuğunun olmadığından, birisi arazisinin verimsizliğinden dertlenince, onlara da aynı şeyi söyledi. Etrafındakiler bunu garipseyince o, bu âyeti okudu.