إِنَّكَ لَا تَهۡدِى مَنۡ أَحۡبَبۡتَ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَهۡدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ
Şüphesiz sen sevdiğini hidayete erdiremezsin; ancak Allah, dilediğini hidayete erdirir. O, hidayete gelecek olanları en iyi bilendir.
Bu ayet belirli bir bağlamda nazil olmuştur.
Allah (c.c.), Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) ailesinden pek çok kişinin — kızları, kuzeni Hz. Ali, çok sevdiği eşi Hz. Hatice ve yakın dostu Hz. Ebû Bekir — İslam’ı kabul etmesi lütfunu bahşetmişti.
Ancak ailesinin büyük çoğunluğu İslam’ı benimsememişti. Onu koruyup kollayan ve çok seven amcası Ebû Tâlib asla Müslüman olmamıştı.
Bu durum, şüphesiz onun kalbine ağır bir yük bindiriyordu.
إِنَّكَ لَا تَهۡدِى مَنۡ أَحۡبَبۡتَ
Şüphesiz sen sevdiğini hidayete erdiremezsin.
Bu senin yetkinde olan bir şey değildir.
وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَهۡدِى مَن يَشَآءُ
Ancak Allah, dilediğini hidayete erdirir.
Bu karar yalnızca Allah’a (c.c.) aittir.
وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ
O, hidayete gelecek olanları en iyi bilendir.
İşte işin sırrı buradadır. Allah (c.c.), ٱلۡمُهۡتَدِينَ (hidayete gelecek olanları) en iyi bilendir.
Hidayet kimseye zorla dayatılmaz. O, hidayeti samimiyetle ve açık bir kalple arayanlara sunulur.