Tozutup savuran rüzgârlara andolsun

Bu sure güçlü bir yeminle açılır: “Savuran rüzgârlara andolsun.” Zerv; tozutup götürmek, savurmak, kırıp ufalamak demektir.

‎ٱلذَّٰرِيَٰتِ‎ kelimesi ise yeryüzünde tozu, polenleri, bulutları ve diğer unsurları estirip savuran rüzgârları ifade eder (Allah en iyisini bilir).

Bu imge, rüzgârın hayat veren niteliğini, rızkın ilahi bir aracı olarak hemen gözler önüne serer.

Bu rüzgârlar yalnızca havayı hareket ettirmez; hayatın ta kendisini oluşturan unsurları bütün yaratılışa saçar, rızkı Allah’ın ‎ﷻ‎ planına göre dağıtırlar.